Κεντρική σελίδα

Μονόδρομος

                                    oneway.jpg

Λόγοι ανωτέρας βίας με αναγκάζουν να μαζέψω τα μπογαλάκια μου και να την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια...

Ομολογώ πως ήταν μια σκέψη που τριγυρνούσε στο μυαλό μου καιρό και που δυστυχώς αναγκάζομαι τελικά να κάνω πράξη...

Μετά από 100 ποστς μετακομίζω, λοιπόν, σε νέα στέγη, με νέο όνομα και νομίζω πως έχω το δικαίωμα να ελπίζω και σε μια νέα αρχή.

Ελπίζω πως θα καταφέρω να σώσω και να μεταφέρω κάποια κομμάτια απο το λουλουδάκι μου που λατρεύω και όσοι επιθυμείτε να με βρείτε μπορείτε να το ζητήσετε.

Λυπάμαι που αφήνω αυτόν εδώ τον χώρο, πραγματικα λυπάμαι. Νιώθω πως αφήνω πίσω μου ένα κομμάτι της ζωής μου, ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου...

Μέσα από αυτό το ιστολόγιο, μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω καλύτερα κάποιους απο σας, να ανταλλάξω κάποια μηνύματα και να πω και δυο κουβέντες παραπάνω... Γι'αυτόν ακριβώς τον λόγο νιώθω οτι αφήνω και πολλούς φίλους μου πίσω... Ευελπιστώ όμως πως θα με επισκεφτείτε καποια στιγμή και στο καινούργιο μου σπίτι...θα χαρώ πολύ να σας δω εκεί...

Εύχομαι το καινούργιο κεφάλαιο που πρόκειται να ανοίξει να είναι ομορφότερο και πιο χαρούμενο από αυτό...

Au revoir...

Tags: Αταξινόμητα


Ίσως να μην έγινα σαφής...

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

...αλλά όταν λέω απαγορεύεται εννοώ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ!

Ας παρουμε τα πραγματά απ'τη αρχή...

Η ιστορία μας άρχιζει κάπου στα μέσα του περασμένου Αυγούστου όταν δημοσιογράφος κάποιου περιοδικου της Κύπρου αποφάσισε ότι -όντας Αυγουστος και διακοπές- ίσως να ήταν πολύ ευκολότερο, αντί να έγραφε δικό της κείμενο για την στήλη που διατηρούσε, να το δανειζόταν από κάπου αλλού π.χ. ένα τυχαίο ιστολόγιο. Περιπλανώμενη σε διάφορα ιστολόγια διάλεξε ίσως το πιο βολίκο και στρώθηκε στην δουλειά! Επειδή όμως ο Θέος μπορεί να αγαπάει τον κλέφτη αλλά αγαπάει και τον νοικοκύρη, το τεύχος αυτό του περιοδικού βρέθηκε τυχαία στα χέρια μου. Διαβάζοντας την στήλη της αντιλήφθηκα από τις πρώτες προτάσεις τι είχε συμβεί και παρόλο που το κείμενο ήταν ελαφρώς αλλαγμένο το αναγνώρισα αμέσως. Ξεροκατάπια και είπα να το αγνοήσω. Από τότε, όμως, παρακολούθω ανελλιπώς την στήλη αυτή. 

To cut the story short, τον Οκτώβριο η ιστορία επαναλαμβάνεται. Αυτή τη φορά η κυρία αυτή δημοσίευε αυτούσιο το κείμενο μου. Το ίδιο έγινε και μια εβδομάδα αργότερα, το ίδιο έγινε και σήμερα.

Ναι, σε σας απευθύνομαι κυρία Γεωργιάδου. Αν δυσκολεύεστε τόσο πολύ στην εύρεση των θεμάτων σας γιατί το παλεύετε? Καθήστε σπιτάκι σας και θα αναλάβω εγώ να αποστέλλω τα κείμενα μου απευθείας στο περιοδίκο...μην χρονοτριβούμε κιόλας. Εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να υπογράφετε την παραλαβή του μισθού σας...οπως κάνετε και σήμερα δηλαδή...

"Δανείζομαι", λοιπόν, τα άρθρα της στήλης και, με υπέρμετρη υπερηφάνια, σας τα παραθέτω:

Periodiko 005.jpg

...μου θύμισε κάτι από εδώ

(κάνε click για μεγένθυνση)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Periodiko 007.jpg...μου θύμισε κάτι από εδώ, εδώ κι εδώ 

23012009.JPG ...οι υπογραμμισμένες προτάσεις είναι δανεισμένες από εδώ

Μπορείτε, όπως πολύ καλά θα καταλάβατε, να διαβάζετε "Το νυχτολούλουδο" και στο Περιοδικό του εκδοτικού οίκου Δίας στην Κύπρο στην στήλη " Γκρίνιες" της Ρούλας Γεωργιάδου. Μην μας χάσετε!

Tags: Αταξινόμητα


Ηθικοί κανόνες στη δημοσιογραφία 101

Σάββατο, 16 Αυγούστου 2008

                                                    

                                                 ImageChef.com - Custom comment codes for MySpace, Hi5, Friendster and more

Δανείζομαι το πιο κάτω κείμενο από εδώ.

"Κάθε αξιόλογο κείμενο αξίζει να γίνει κτήμα όλων - αυτή άλλωστε είναι και η έννοια του blogging. Κάποιοι δημιουργοί όμως, δεν είναι τόσο διατεθειμένοι να μοιραστούν. Είτε πρόκειται για την αντιγραφή από εφημερίδες, είτε από συναδέλφους bloggers, οι δημιουργοί νιώθουν την ανάγκη να ορίσουν τα όρια της χρήσης, και να αξιοποιήσουν το υλικό τους όπως εκείνοι νιώθουν.

Η ελευθερία του internet συγκρούεται με την προάσπιση των δικαιωμάτων δημιουργίας, τις περισσότερες φορές όχι από δολιότητα, όσο από παρεξήγηση. Οι ενδιαφερόμενοι "αντιγραφείς" θεωρούν ότι εξ αντικειμένου τα internetικά κείμενα γράφθηκαν για να μοιραστούν, και αν ο δημιουργός δεν έχει δηλώσει το αντίθετο, δεν αντίκειται στις προθέσεις του η δημοσιοποίησή τους.(...)

Το ask2use βασίζεται στην καλή θέληση των ενδιαφερoμένων να σεβαστούν τις διαθέσεις του δημιουργού, και να πράξουν αναλόγως. "

Λυπάμαι γιατί η δική μου επιθυμία δεν έγινε σεβαστή και είδα σκέψεις μου δημοσιευμένες χωρίς να έχω ερωτηθεί.

Λυπάμαι γιατί έφεραν την υπογραφή της δημοσιογράφου που τα δημοσίευσε ενώ ήταν σκέψεις και συναισθήματα δικά μου...

Ελπίζω ότι δεν θα επαναληφθεί.

Καλές διακοπές...

Tags: Αταξινόμητα